Çanakkale, kemikten, etten, kandan bir kale,
Toprağın altındaki bunca candan bir kale...
Çanakkale geçilmez, tunçtan, çelikten değil,
Vatan ve Allah aşkı ve îmandan bir kale...
Sade suya bir çorba, yarım tayın yiyerek,
Postalsız ayağına mendilden zırh giyerek,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta