Yaşanmayıp çölde kumlara karışmış
tarihi zamanla kaybolmuş milletler
tozlu rafların içinden çıkmayan
yarınlara seslenmeyen kitaplar gibi
çöle düşüp insan olmayı reddeden
çölün hiçliği ve ruhsuzluğu ifade ettiği
umutsuz aşk kaşiflerinin dergahı
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta