Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bir gül diktim mezarına, şarkımızı yazdım yaprağına .Her yağmur damlası ,aşkımızı fısıldar kulağına.Sen rahat uyu sevgilim.Ben de geleceğim yanına..çocukluk aşkı...unutulamayan..Sayın Bektaş ..harika anlatım..mükemmel tasvir..yüreğinize sağlık üstadım..saygı ve sevgilerimle.
çocukluk gençlik aşkı..hoş saf duygular.yıllar geçsede unutulmyana..kutlarım
yüreğinize sağlık ustadım güzeldi
Çocukluk aşkı...Aşkın en saf hali...Hiç unutulmaz.. İnsanın ömür boyu tebessüm ile hatırlayacağı en güzel şeylerden biri..Sanırım sizde tatlı başlayıp acı bitmiş...Şiirin sonu içimi acıttı.....
Acı da olsa akıcı ve güzel bir şiir Süleyman Bey..
Kaleminize sağlık, saygılar... Lamia CANAY...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta