Minicik ellerin tuttuğu pamuk şekerlerde kaldı benim çocukluğum
Kaynamış mis gibi süt kokan sarımsı mısırlarda mesela
Annemin pazar tezgahlarından taşıyarak
Ocağımızda haşladığı kestanelerdi benim çocukluğum
Billur Billur dağılan nar tanelerinde kaybolduğum
Ve, oyuncak bir bebek arabasında
Pembe şile bezinden bir elbise ile hayal ettiğim
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Çok teşekkür ederim..
Ne kadar can atardık bir an evvel büyüyelim diye, şimdi dönmek mümkün mü o masumiyetin egemen olduğu,o asla geri gelmiyecek güzel günlere. Zevk duyarak okudum. Kutlarım, saygılar.
Birol Hepgüler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta