Sayfa aralarına sığmayan çocukluğum,
Kelimelerle anlatılamayan mutluluğum,
Duvaklı gelin gibi göçüp giden hayatım,
Ardından kalan acı-tatlı anılarım,
Büyüdüğümü sandığım yıllarım
Ben hep çocuk kalmışım,
Anamın kucağına muhtaçmışım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




____Büyüdüğümü sandığım yıılarım
____Ben hep çocuk kalmışım
_______İçimizdeki o çocuk hiç büyümediki zaten zaman geldi ağladı zaman geldi güldü yüreğimizdeki büyümüşlüğü hiç görmedi____
_______Sevdiklerinizle sevgiyle kalın......
Hiç büyüme sen...Hep çocuk kal canım.Kutlarım.Sevgilerimle
Hiç büyüme sen...Hep çocuk kal canım.Kutlarım.Sevgilerimle
hep çocuk kalmak, beyaz düşler kurmanız temennimle.sevgi ve saygılarımla..
Hangimizin icinde bir cocuk gizlenmiyor ki? Yine etkileyici bir siirinizi okudum.. Tebrikler, sevgilerimle..
hep çocuk kalabilmek, dünyada bundan daha güzel ne olabilirki
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta