Abdülmelik Efendi ile Yeliz Hanım sokağın başındaki evden çıkarken yalınayak dolaşan serseri kılıklı bir çocuk tarafından Ankara’nın soğuğunda kendilerinden kurtarıldılar. Kapının ziline sorun. Çocuksa kendiyle baş başa kaldı var olmak hevesiyle.
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta