Giyinmiş, kuşanmış, zülüf düzülmüş.
Bilmem ne hal olmuş, neye üzülmüş.
Aklı karışık, biraz da süzülmüz.
Sevdiğimin gözleri çakmak çakmak.
Habersizce çekip gittikten sonra,
Sabrı, tahammülü bittikten sonra,
Sevgimi kenara ittikten sonra,
Kolay mı durup da yüzüne bakmak.
Pişmanlığımı nasıl derim, ona?
Uğrunu bir yere çıkar da sına.
Veysel Soysal Allah’ının aşkına;
Bizim kitabımızda yazmaz, çıkmak.
Kayıt Tarihi : 3.11.2012 23:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!