Çiftçinin Dostu Şiiri - Kasım Kobakçı

Gayretle sürdük biz, kara toprağı,
En has tohumlara, açtık kucağı,
Kendir dokumadan, yaptık yatağı,
Hayırlı niyetle, işe başladık.
*
Semadan dökülen, rahmetin çağı,
Yeşeren filizler, sarar her dağı,
Kışın ayazları, tutunca sağı,
Gelecek seneye, ambar saklanır.
*
Ekimler yapıldı, yurdun düzüne,
Gün doğar tepeden, güler yüzüne,
Doyulmaz baharın, tatlı sözüne,
Her an gelişiyor, aşkla sevgiyle.
*
Havalar ısınır, düşer havaya,
Çiçekler bezenir, bütün ovaya,
Gideriz su için, serin kovaya,
Neşesi başkadır, o an köyümün.
*
Sapları uzayıp, boyun bükünce,
Bire yüz veriyor, kısmet dökünce,
Rüzgarda sallanıp, sarı çökünce,
Yaradan önünde, saygı duyulur.
*
Ateşte ütülür, ilk çıkan dane,
Desteler yapılıp, durur yan yane,
Yabani otlardan, arınsın cane,
Arada tazecik, neval toplanır.
*
Emeği korumak, benim niyetim,
Vakit daralıyor, haydi gayretim,
Yerden fışkırıyor, büyük servetim,
Harmanı kurmaya, araç beklenir.
*
Ölçerek doldurduk, kendir çuvalı,
Rüzgarla uçuşur sapı, kavalı,
Ayrılır kabuğu, kalır havalı,
Sürüler otlanır, boşa gezilmez.
*
Dinlenme vaktidir, ağaç dibinde,
Katıklar dürülür, bezin cebinde,
Demli hararet, tüter üzerinde,
Bacılar hazırlar, sofra kurulur.
*
Yükledik mahsülü, eve taşınır,
Görenin kalbinde, sevinç aşınır,
Verilen rızıkla, karın doyunur,
Kısmetin olmasa, ele geçmiyor.
*
Pınarın başında, kirinden arır,
Bakır kazanlarda, kaynayıp varır,
Serilir güneşe, rengi sararır,
Konu komşu, alır payı dağılır.
*
Sıra var diyerek, gece uyandık,
Bineğin sırtına, yükleri bandık,
İrmik, un diyerek, hepsini sardık,
Seneye kalanı, ayrı bıraktık.
*
Yurdumun malıdır, sarı cevherler,
İnsana sunulan, yüce değerler,
Akar suyumuzla, döner o yerler,
Ne hoştur ozanın, şirin diyarı.
*
Ambara dizilir, yükler tek ve tek,
Fareler girmesin, çekilir kötek,
Kış günü yenilir, yapılan petek,
Çuvalın kıymeti, o an bilinir.
*
Yırtılan yerleri, iğneyle diktik,
Ağır yük altında, çok cefa çektik,
Tozuna dumanına, biz boyun büktük,
Sırtımda taşınır, evin direği.
*
Boşalır içimiz, duvara asar,
Gelecek mevsime, rüzgarlar eser,
Bu devran dönüyor, sanma ki küser,
Çiftçinin dostudur, kendir dokuma.