Çiçekler derilmemiş Şiiri - Turğay Çeken

Çiçekler derilmemiş bir gece vakti
Akşamlar büyümemiş bir bahar seli
Tavukkarası mevsim yaşadım aç karnına

Çiçekler derilmemiş, ılık ılık tütüyor
Yalnızlık kokuyor yansımaları siluetlerin
Çocuklar sancılı gürlüyor
Haykıran bulutların damlalarına

Çiçekler kurumamış gözyaşlarından
Çiçekler ağlıyor
Çocukların pınarlarından damıtılan gözlerde
Ve ben üşüyorum çocuklarımda

Derin nefes alıyor ekilmemiş yalnızlık
Tohumu kalbimde gizli utangaç çocukların
Şair oluyorum gündüzün karanlığında
Aydınlığın seçilmeyen gözünde

Sana susuyor
Sana susuyorum