Ölümü gören kullar korktu kaçtı
Vuslat diyenler bize gönlünü açtı
Azrail'i gören kuş kendisi uçtu
Benim kabrim kalemle kazılsın
Yetmez mermere Adamdı yazılsın
Ölüm diyenler çoktan korktu kaçtı
Vuslat diyenler bize gönlünü açtı
Azrail'i gören kuş kendisi uçtu
Benim kabrimi kalemle kazsınlar
Yetmez mermere adamdı yazsınlar
İlerlerim zannettim geri kaldım
Nefsin elinden imanı zor aldım
Bilmedim bilenlerden akıl aldım
Yalan söyleyen diller şişmiyor
Her topraktan adam yetişmiyor
***
Sessiz gecede döllenen tohum
Susarak öten evrensel bülbüller
An an akıyor zamansız geceler
Lef-i Mahfuz'dan fışkırır heceler
***
Bir de akıldan ter şiir şiir süzülen
Sessiz gecede döllenen tohum
Susarak öten evrensel bülbül
An an akıyor zamansız geceler
Derinden fışkırır güçlü heceler
***
Bir de akıldan ter şiir şiir süzülen
Kendime bir kule örüyorum
Rüyalarda zirve görüyorum
korkuları sayfalara gömüyorum
Sevdalarım koyduğum ilk tuğla
Gözyaşı harç, ağla Cengo ağla
***
Üsküdar'da simitler hem gevrek hem yanık
Dişlerim koparmış çiğniyor odur tek sanık
Burnum kavruk simit kokusuna hep tanık
Her sabah vapurla Boğazdan geçerken işe
Ah İstanbul bu oynadığın oyun kapalı gişe
***
Bir kapı ki sorudan, cevaptan, sözden
Geçemeyenler düşecektir gözden
İnsan kalpten değil gönülden, özden
Beklenen gün kalmaz gizlin saklın
Soracaklar neredeydi o zaman aklın
Ne fark eder ha yetmiş ha elli
Alacağın nefesin sayısı belli
O zaman nedir tapmak paraya
tuz basalım gel kanayan yaraya
Resimler vardı acımdan makasladım
Mandal için nayloncuya takasladım
Taponmuş yırtıldı aldığım leğen
Yaramaz kul karşısında başını eğen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!