Gönlümün bağları sararıp solmuş,
Hani sevda kokan güller nerede.
Gül dalında öten bülbüller susmuş,
Şiir ,türkü diyen diller nerede.
Hani baldan şirin diller nerede.
İnsansa insanın kurdu,
İnsan bunun neresinde,
Habil Kabili öldürmüş,
İnsaf bunun neresinde.
İnsan ise üstün varlık,
İnsan insanın kurduymuş.
İyilik bunun neresinde.
Kardeş kardeşi öldürmüş..
İnsaf bunun neresinde.
Hadi söyle üstün varlık,
Hani bizim eski sevdamız nerde,
Ne sen eski sensin ,ne ben o benim.
O bahar yelleri esmiyor serde,
Ne sen eski sensin, ne ben o benim,
Bir zaman sevildik,sevdik dünyada,
Neden gönül senin bunca kederin,
Ne sevinci bildin,ne gülmesini.
Beni düşürdüğün bitmez gurbette,
Ne durmayı bildin ne gelmesini.
Verdiğin ikrarda durmadın şaşkın,
Doğmak da ölmekte var bu dünyada
Yaşadığım şu dem ne güzel demdir
Dağ taş börtü böcek bir resim gibi
Var olduğum şu dem ne şirin demdir
Var git yoluna be yezit
Ne sözün ne özün belli
Ben senden almam icazet
Ne eyrin ne düzün belli
Allah, peygamber, din dersin
Gönlümü talan eyledi,
Ne yaman bir sevdadır bu.
Yuvamı harap eyledi,
Ne yıkıcı sevdadır bu.
Büyük keramet var aşkta,
Boş lafla eyleme beni,
Ne yapacaksak yapalım.
Beklemek ölümdür şimdi,
Ne yapacaksak yapalım.
Hayat akar dışarıda,
Her gün savaşan dünyada,
Sen yaşasan neye yarar.
Bu kıyamette, tufanda,
Karun olsan neye yarar.
Sultan olsan neye yarar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!