Kendi kaleminin gölgesine sığınan
Bir şairim ben
Paçalarımı sıvamadan girmişim
Kitaplar arasına
Bu yüzden bilmem katlamasını
Kaldığı yeri hatırlatsın diye
Sayfalarını hayatın
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Kendi kaleminin gölgesine sığınan
Bir şairim ben
Paçalarımı sıvamadan girmişim
Kitaplar arasına...
iyi ki de öyle yapmışsın... yaşam kayan bir yıldız gibi; başını bir saniye önce çevirmen bile bütün ahengini yitirtir gecenin... bazen paçaları sıvamayı düşünmeden balıklama dalmak hayata; en güzeli belki de... Çok sevdim şiirini.. yüreğine sağlık..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta