Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kendi kaleminin gölgesine sığınan
Bir şairim ben
Paçalarımı sıvamadan girmişim
Kitaplar arasına...
iyi ki de öyle yapmışsın... yaşam kayan bir yıldız gibi; başını bir saniye önce çevirmen bile bütün ahengini yitirtir gecenin... bazen paçaları sıvamayı düşünmeden balıklama dalmak hayata; en güzeli belki de... Çok sevdim şiirini.. yüreğine sağlık..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta