CAVİDAN
Gönül mülkümün sultanı
Ey Cavidan, cemâlinle gönlüme düştü bir ziyâ, Hüsnüne meftun oldu bu gönül, bulamadı devâ. Zülfünün her teli sanki geceden kopmuş bir nişan, Gözlerinse sevdâ ehline açılmış iki cihan.
Ruhumun ikliminde sen açan gonca-i gülsün, Bülbülün dilinde saklı, gönlümde tüten bülbül sesisin. Bir nazarın değse yeter, bahâr olur hazânım, Senin aşkınla şenlenir virâne gönül hanım.
Şemsiye yapımcıları
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan
Devamını Oku
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta