Çatal Kapı Şiiri - Nafiz Faik Erbaş

Uykusuz bir sokağın ikiye bölündüğü yerdeyim
Sağdaki ev yangın, soldaki boşluk
Kapı aralığında unutulmuş bir anahtar
Kim bilir hangi kapıyı açacak
Hangi yanlış anlamayı

Sesler ikiye ayrılıyor
Biri gidenin ayak izi
Öbürü gelmeyenin nefesi
Ben kapı eşiğinde
Hem içeride, hem dışarıda
Zamanın kıvrıldığı o ince yerde

Çatal kapı, ne tarafa dönsem
Bir yanım eksik kalıyor
Sağdaki aynı, soldaki Rüzgar
İkisi de birbirinin yalanı
Ben ise aynanın karanlığında
Rüzgarın kaybettiği bir isim

Bir kapı daha açılıyor içeride
Açıldıkça çoğalıyor kapılar...
Yalnızlık daralıyor
Ve her çatalda
Bir başka ben bekliyor beni

Çatal kapı sen hangi rüzgarın kıyısında
Hangi yangının ortasında
Beni bekliyorsun

Gecenin iki yakası arasında
Bir kapı daha aralanıyor
İçinden sen çıkıyorsun
Ya da ben giriyorum
Fark etmez
Çatalkapı zaten
Hem gidiş, hem kalış...