Sessiz kalışlarım, acılarımın dünyaya bakış açımı değiştirmesinin çaresiz sonucuydu. İstemez miydim ben de dile getirmeyi, istemez miydim söküp atmayı yüreğimden acılarımı. İsterdim elbette, istiyorum da. Olmadı dostum.
Hayat denilen şu oyunda yenik düştüm. Zamansız ayrılıkların yükünü kaldıramaz oldu yüreğim. Biçare savurdum bedenimi; bir şehirden başka bir şehre, bir kadından başka bir kadına...
O kadınlar ki; sevdasızlığın buruk yalnızlığında, kendini başka sevgilere esir bırakmış. Biçare benliğini kaybetmiş, tertemiz bedenini kirleten haz düşkünü tenlerde...
( Yarım Kalanlar Sami Aslan)
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta