İki ozan beraberce Sivasa
Gelir diye yolu gözledim canlar
Koymayayım diye bunları yasa
Azan yaraları düzledim canlar
Acı boyraz esti bağım kış oldu
Hasretlik uzadı bağrım taş oldu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bizleri unutmayıp bu güzel şiirle yadettiğin için sonsuz teşekkürlerimi sunuyor, saygıyla selamlıyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta