Çıktığında, iki taş arası kayadan,
Bir damlaydı ufağından.
Olanca hızıyla inmişti ya,
Bakamadan koptuğu dağına.
Sır oldu, nasıl çok oldu...
Birden bin doğdu.
Bildiği, apansız çoğalıp, yol alıyordu.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Toprağın yüreği tohumsa ruhuda sudur elbet o olmadan olmuyor asla.Damlayı can damarından yakalamışsınız..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta