Çıktığında, iki taş arası kayadan,
Bir damlaydı ufağından.
Olanca hızıyla inmişti ya,
Bakamadan koptuğu dağına.
Sır oldu, nasıl çok oldu...
Birden bin doğdu.
Bildiği, apansız çoğalıp, yol alıyordu.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Toprağın yüreği tohumsa ruhuda sudur elbet o olmadan olmuyor asla.Damlayı can damarından yakalamışsınız..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta