Şiirine dokundum;
Sanki sabahın ilk ışığı
Çiğ düşmüş bir ovaya değdi.
Her dizesinde
Toprağın kokusu vardı,
Sevdim hayalini, sevdim gerçeğini de…
Sevdim kalbime iyi geleni, seni de…
Sevdim kapındaki çiçek kadar yakın olmayı,
Sevdim kalbimle gülümsediğini, her anı…
Anda kalıp hasretimi dindirebilir miyim,
Ömrüm ufkuna kilitli...
Bir kez gelsen,
bir kez gözlerin gözlerime değse,
ufuk iner gamzeme,
gün yeniden başlar.
Sevgiliye mektup..
Özledim…
gecenin en sessiz yerinde adını fısıldadım.
Bir kadeh rakıya seni kattım,
Fonda Cem Adrian…
Yağmur, gecenin camına ince ince mektuplar bırakıyor.
Elimde bir kadeh rakı,
içimde sana açılan eski bir pencere…
Her yudumda biraz daha beyazlıyor gece,
Sek bir rakı…
Özlemine,
geleceğine,
varlığına desem…
Sessizce içilen bir gecenin
Ozbiden bizi hatırla…
Çok özledim,
öyle bir özlem ki
gecenin içine damla damla düşüyor,
masanın kenarında ben ve rakıda demlenen...
Refika’da başlar bazı hikâyeler,
masaya oturur,
kadehe bakar,
adını fısıldar insan.
Sek rakı gibi geldin hayatıma,
Kalp ruhla takas olur mu bir akşam vakti,
Refika’da seni andım rakının şahitliğinde.
Sekliğine kaldırdım kadehi, sevgili,
boğazımda düğümlenen bir “şerefe” ile.
Takas kabul etmeyen tek hakikat




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!