Nefsera Şiiri - Can Elif

Sevdim hayalini, sevdim gerçeğini de…
Sevdim kalbime iyi geleni, seni de…
Sevdim kapındaki çiçek kadar yakın olmayı,
Sevdim kalbimle gülümsediğini, her anı…

Anda kalıp hasretimi dindirebilir miyim,
Sevdim işte, var mı ötesi bundan?
Ölüm mü? Korkmuyorum,
Ölmeden sevdim kalbime iyi geleni ömür boyu…

Yapbozun eksik parçası tamamlandı,
Ama nerede kaldı kalbim?
Nerede sevdiğim adam?
Nerede buluştular akıl ve kalp,
Nefesim oldun, her gece, her an…

Derbeder oldum yine,
Gece uykum yok,
Yine kalbime gülümse…
Hayalde mi, gerçekte mi?
Hıçkırarak ağlasam duyar mısın?
Nefes alamadığımda hisseder misin?

Çok sevmeyi, çok sevilmeyi özledim,
Beni bir kez sar, sarmala…
Özledim… çok mu?