Ne tımarlanmayan yara varmış,
Ne de devasız bir dert.
Hani eskiden,
Yaralara toprak basılırmış ya.
Şifaya sebepmiş insanın hamuru.
Hiç olmadı en son gömerlermiş.
Buluşurmuş kendi mayasıyla,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta