Her solukta portakal bahçesinin kokusu
Seni solurum her nefes Çamlıbel olurum
Bembeyaz çiçekler açmış gözlerimden
Ipıslak bir yağmur yağar ciğerlerim üşür
Bütün acılarımdan damla damla düşersin
Gri serinlik dolar avuçlarıma seni içerim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




insanın içini ısıtan içten bir çalışma
saygılar
fidan
Çamlıbel Mahallesine Tebrikler. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta