Kendi dilinde kirpikleri düşmüş
bir hikaye göğsünde uyurken
gidenlerin cennetinde boyama kitaplarını
eçiyorlar,hediye dolaplarına kapatmak için
ağrılarımı nereye koyayım Camilo kurşunların
kuru kalmalı tarihi değiştiren yoldaşların ağaçları onlar bedenimi nereye yığayım onların gövdelerine dayanayım Camilo,salsa çalarken
yağmur yağıyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta