Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
güzel şiirlerinizden dolayı tebrik ederim üstad.
Bu ne menem sevgidir, Nadi bey kardeşim?
'Ya sev ya öldür!' hitabı bana hiçte sevimli gelmedi. İnsan sevdiğini öldürmez ancak bahtını güldürmek ister, hem de ebediyyen! Birisi hem seni sevdiğini söyleyip hem de katledeceğini söylese ona yakın olabilirrmisin?
Hayırlı sevgililer, hayırlı muhabbetler ve ebedi gerçek aşklar dilerim!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta