Bir saatlik Parizyen rüya
Sen’in bana, Ben nehrinin sana yöneldiği
Ve yüreklerin Eyfel, insanların bireyselleştiği
Aşkın Nirvana’ya, onun içsel Rönesansa erdiği
Fransız dekorlu, Avrasya gerçekliğinde
Tedirginlikle erginliğin birbirine karıştığı
Bir Parizyen rüya, saatlik…
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta