Buzul Ateşi Şiiri - Mustafa Erkenekli

Kar-boran içinde yaşarım kışı
Fırtınayla essem kim sorar beni?
Donunca dururmuş suyun akışı
Ömrümce buz kessem kim sorar beni?

Mazide yaşanmış mutlu an'ım yok
Atiye göz kırpan yeşil yanım yok.
Konuştuğum zaman anlayanım yok
Konuşmayıp sussam kim sorar beni?

Hayal kırığıyla doldu kumsalım
Yerle yeksan oldu bütün kutsalım.
Her gece kâbusa döner masalım
Dert içip kan kussam kim sorar beni?

Neşeye aç kaldı gönül doymadı
Acılar yakıştı, sevinç uymadı.
Hıçkırık sesimi kimse duymadı
Suratımı assam kim sorar beni?

Kazdım amma hayat denen madeni
Bulamadım gülmek için nedeni.
Yaşıyor görünen fani bedeni
Bir mezara bassam kim sorar beni?

01.11.2019-Malatya