Gökyüzünün yumağındayım ama ipimi atmışlar
Yuvarlanıyorum sana, hayata, dünyaya…
Beyaz değilim gayri bundan sonra
Düşlerimin celladı olan;
Hasta dünyanın ayaklarının altında ezildim
Pusuda bekliyor kabilin dikenleri
Karalar bağlıyor tüm çiçekler
Acıyı kaynatılıyorlar bir beyaz duvakta
Tutunduğun gözleri eriten acının kalbinde otur biraz
Otur ki bu dünyanın hoyrat makasına bak
Takvim yapraklarını gözyaşıyla kestiğini gör
Anla ki o beyaz bulutlar çok uzakta
Alından öpecek sevgi diye sandıkların
Dikenleri avuçladığını farkına varacaksın
Dünya düşlerinin renginde değil
Sen de artık beyaz değilsin, bunu da bil!
Kayıt Tarihi : 12.05.2026 12:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!