Düşümde gördüm seni
minik
ellerinde
küçük gözlerine sığmayan damlalar
bir şiir okuyorum sana
duraksamadan
Düşerim yola
Bir nisan sabahında
Kiraz ağaçları çiçek açarken sonsuzluğa
Dönerim yüzümü
Maviye
Gökyüzüne
Bir sen gel
Sabah erkenden
Bir de güneş doğsun pencereden
Kırık bir camın arasından
Sız içeriye
Kırık kalpler tamircisi
o şiirin neresindeyiz
nerede dolaşıyor sürgün mısralar
o göçün neresindeyiz
karardığında mavi gökyüzü
...
uyusun diye bekledim herkesi/
ve herşeyi/
mor çiçekli yastığım dahil
pencereye doğru/
sessizce emekledim/azıcık yürümeyince/insan cahil kalıyormuş ya
Senin adın kırmızı
düşün ki
bir meydanda
özgürce dans ediyorsun
ne kerameti varsa var öteki renklerin
senin rengin kırmızı
bütün güzel kadınlara şiir yazdım
bir sana yazamadım
adlarının baş harfleriyle yazdım hem de
uzun uzun
kalemin belini kırdım da yazdım
bir sana şiir yazamadım
Bir seninle yaşanmıyor hayat
Başkaca düşler de dolaşıyor gökyüzünde
Oturup beklemeni de istemiyor kimse
Hayatı bu kadar çok zorlamak doğru değil
Sınırsız isteklerin
Her zaman götürmez seni varacağın yere
Ben seninle
suya doymuş toprağı sevdim
domates kokulu bahçelerde buluşurken
Seninle apaçık yeşili sevdim
güneşe yüzünü dönmüşken kırmızıyı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!