“Sus”larla konuştum,
“Yok”larla doydum,
Gördüm gözsüz,
Kulaksız duydum.
Ey! doğurmayan,
Ey! doğurulmayan,
Seni buldum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




siir gözlerimde büyüdükce büyüdü, ufkum!
sadi atay kardesim siirdeki haz ruhumuza cöreklendi inan
gecemin en güzel siirini okumak ruhen dinlendirdi.
sevgimle daima
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta