Bugün günlerden sen

Bugün Günlerden Sen

Bugün günlerden sen...
Takvimde hangi tarih yazarsa yazsın,
benim içimde hep aynı gün.
Adını andığım,
gözlerini özlediğim,
sessizliğini dinlediğim gün...

Bugün günlerden sen...
Sabah güneşi doğdu ama
içime aydınlık düşmedi.
Kuşlar şarkılar söyledi,
çiçekler açtı,
insanlar gülerek geçti yanımdan.
Ben ise yine seni düşündüm.

Bir fincan çay koydum önüme.
Buharında yüzünü aradım.
Rüzgâr esti,
saçlarını hatırlattı bana.
Gökyüzüne baktım,
bulutlar bile
senden haber getirmedi.

Bugün günlerden sen...
Dün de sendi,
yarın da sen olacak biliyorum.
Çünkü bazı insanlar
takvim yapraklarından değil,
kalbin en derin yerinden geçer.

Sana söyleyemediğim
o kadar çok söz birikti ki...
Her biri bir şiir oldu,
her biri bir hasret,
her biri geceleri uykumu bölen
sessiz bir çığlık oldu.

Ben seni beklemeyi öğrendim.
Belki gelmeyeceğini bile bile...
Yine de umudu kapımın önünde bıraktım.
Belki bir gün
adımların yeniden bana döner diye.

Bugün günlerden sen...
Bir şarkı çaldı uzakta.
Sözleri seni anlattı.
Ben sustum,
gözlerim konuştu.
Çünkü bazı özlemler
kelimelere sığmaz.

Sen gittin...
Ama kokun kaldı hatıralarımda.
Sesin kaldı kulaklarımda.
Birlikte kurduğumuz düşler
yarım kalmış bir masal gibi
içimde yaşamaya devam etti.

Biliyor musun?
İnsan bazen
sevdiğini değil,
onunla kurduğu geleceği özlermiş.
Ben en çok da
seninle yaşlanamadığım yılları özledim.

Bugün günlerden sen...
Kalbim yine sana açılıyor.
Ne kadar kapatmaya çalışsam da
adın,
en sessiz anımda bile
bir dua gibi düşüyor dilime.

Belki bir gün
bu şiiri okursun.
Belki bir dizesinde
kendini bulursun.
Belki anlarsın,
bir insanın başka bir insanı
bu kadar derinden sevmesinin
nasıl bir yük olduğunu.

Ama anlamasan da olur.

Çünkü ben seni
anlaşılmak için değil,
yüreğim öyle istediği için sevdim.

Şimdi akşam oluyor.
Güneş yavaşça ufka çekiliyor.
Ben yine pencerenin önünde
aynı gökyüzüne bakıyorum.

Ve içimden usulca fısıldıyorum:

Bugün günlerden sen...
Yarın da sen...
Belki ömrüm boyunca
her gün biraz daha sen...

Çünkü bazı aşklar
takvimlere yazılmaz.
Ne mevsimi vardır,
ne de sonu...

Onlar yalnızca
bir kalbin içinde yaşar,
her atışta yeniden doğar.

Ve benim yüreğimde...

Bugün de günlerden sen.

DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ