Sana sevgiler biriktiriyorum
Kalbimin dokunulmaz köşelerinde
Sana ben ümitler biriktiriyorum
Avuçlarımın içinde saklıyorum
Senden başkası olmasın diye
Aramızdaki bağları
Tek tek ipek sevgilerle ördüm
Kelebek kanadında hüzünlerimi yolculadım
Her adımda ateş böcekleriyle sanadoğru yürüdüm
Şimdi karışmış yıldızlarım güneşim
Soğuk yanlızlıklardan çatlamış yüreğim
Sırtımda ipek sevgilerim
Hava buz gibi soğuk ne farkederki
Avuçlarımda hüzünlü ümitlerim
Kelebekler de yok artık
Yok olmuş bir hayatın ardındna
Gözümden dökülecek bir damla yaş kalmamış
Bu yürek
Seninle doğacak bir sabaha hasret şimdi
Bu yürek Seninle
Kayıt Tarihi : 28.07.2009 15:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
zira klasik bir kavuuşma özleminden ziyade, varılan noktanın getirdiği o sessiz kabullenişi ve eksilmeyi merkezine alıyor.
Yolun başındaki o coşkulu ve ışıltılı adımlar (ateş böcekleri, yıldızlar, güneş), sona doğru yerini tamamen içsel bir yüke ve tükenişe bırakıyor
kelebeklerin yok olması da bu masalsı atmosferin yerini acı bir gerçekliğe ve yalnızlığın
en saf hâline bıraktığının simgesi oluyor.
Şair burada sadece sevdiğine değil, kendi içindeki o kırılgan umuda tutunmaya çalışıyor kii işte bu noktada vermek istenilen mesaj hedefine ulaşıyor.
Güzel bir şiir olmuş. Kutlarım..
TÜM YORUMLAR (2)