Bu gönlüm Şiiri - Hasan Yılmaz 3

Hayat dediğin şeyi bir nefes
Göz açıp kapama kadar ömrüm
Fanidir bu dünya denen kafes
Asıl menzilini buldu bu gönlüm.

Hakkı bilmeden ermiş olunmaz,
Gönül arınmadan yola çıkılmaz.
Rabb istemezse ona varılmaz,
Ondan gayrısını sildi bu gönlüm.

Aşkının oduyla yanar bu divane,
Senden gelen gamı etmez bahane.
Dünya sevdasında kalmaz avare,
Küllerinden tekrar doğdu bu gönlüm.

Hakkın aynasında vahdeti gördüm,
Bu aciz bedeni yoluna serdim
Ruhumla onun ummanına girdim,
Yokluk denizinde yüzdü bu gönlüm.

Kervanın yükü nur, menzili canan,
O sonsuz ışığa sığınır inanan.
Dünya için boşa yanmayı bırakan.
Nefsinin zincirini kırdı bu gönlüm.

Kurtuldum dünyalık hırsından
Medet umarım hakk kapısından.
Her bir nefeste erirken zaman,
Baki olanı seçti bu gönlüm.

Her şey bir nefeslik imtihandı,
Gönül hırkasını sabırla ördüm.
Rabbin defterine adım yazıldı,
Mecnun misali yandı bu gönlüm.

Ecel dedi ki “ey kul vakit tamam"
Emanetini ister ulu yaradan
Sır perdesinden arındı gözüm,
O mutlak vuslata erdi bu gönlüm.
2026