Seni tanıyordum, biliyordum 'o' yüzden geldim.
Gelen halimden daha acizi ve çaresizide yoktu
Seni tanıyorum, benim en çok tanıdığım sensin,
Bu tanışıklık senin ruhuna ait, kalp atışlarına...
Hayatın çıkmaz sokaklara savurduğu, bir adam,
Ben senin ruh ikizin olduğumu bilerek geldim.
Geldiğim yerde yargılanmayacağımı bilerek,
Binyil sonra gelsem, bir tebessüm
Milyon yıl sana uğrasam hoş bir seda
En çok sen biliyorsun, sen hissediyor...
Vaat ettiğin herşeyi zaten bana sen verdin.
Bir tek acı sözlerinde kalbim tekler gibi...
Yirmi dört saatte, tekrar rengarenk ve umutlu...
Sana geldiğim gün, iyileştim, düzeldim
Özlemekse zaten özlemlere karışık,
Pişmanlıklarımı anlatmaksa;
On dört yılın her saniyesi, hangi biri...
Sen aşkın derin manalarına hükmetmiş
En eski halinde bile aşkın ta kendisi
Senden, nasıl korkmaz sana aşık olan,
Senin mükemmelliğinde, inci detaylarda aşk,
En küçük hicranda aşkın dahiliği var...
Bu; değiştim zannettiğin, sevgimin dili
En aciz halimde bu sana teslim olmuş,
Bu; ruhumun sana itaati engel olamıyorum.
Kelimelerin farkında değilim artık,
Ruhum sansür yapmıyor, bu; senden bir nefes.
Ben sildim çocukluğumun acılarını bir bir,
Her yol sana varmakmış, her şehir sen...
Böyle inandım, iyileştim
Alper Tunga 3
Kayıt Tarihi : 19.10.2026 18:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
