Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Al gülüm,ver gülüm dünyası
Ne alıp veremediğimiz var ki burada,
Sonu ölüm oldukça...
Ah keşke insanlar bunu bir analayabilseler efendim,bir anlayabilsek...Yüreğinize sağlık,saygıyla kalınız.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta