Gün doğarken mavilik giyer dağlar,
Ege uyanır, uykulu bir serinlikle.
Bir martı süzülür beyaz evlerin üstünde,
Bodrum başlar nefes almaya sessizce.
Taş sokaklarında tarih fısıltı gibi,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta