Biten Nöbet Şiiri - Dr Yusuf Polat

Söyler misin bir insanın kalbinde
Kaç ölüm taşınır,
Kaç ayrılık aynı geceye sığar,
Bunu kim bilebilir
Kaç acı birden imtihan etti beni...
Ben sustum.
Gece sustu.
Dağ sustu.
Gökyüzü bile
Yıldızlarını biraz daha uzağa çekti.

Sonra anladım, insanın hayatında
Öyle bir gece vardır ki
Sabah olur sanırsın; olmaz.
O gecenin nöbeti ömür boyu sürer.
Benim gecem de böyleydi.
Şimdi git iyi ol, sağ ol ve de uzak ol.

Adın kalbimin en tenha yerinde artık
Ama bir daha görme beni.
Çünkü bazı vedalar iki insanın
Birbirinden ayrılması değildir;
Bir insanın kendi içinde
Yeni nöbet değişimine hazır olmasıdır