Birden Bire Şiiri - Şenay Tek

"Hiç kendine çarptığın oldu mu, birdenbire bir köşebaşında." diye başladığı şiiri,
"yoruldum artık her yol ağzında kendime rastlamaktan." diye bitirir Ahmet Erhan.
Ve "kaçtığını zannederken kendine toslar insan."
İnsan dışarda arar güzeli çirkini..iyiyi kötüyü...Zulmü merhameti..İhaneti sadakati..Sevgiyi saygıyı dışarda arar...Oysaki herşey ve herkes bir yansımadır..kişinin içinde ne varsa, karşısına o çıkar...Dilinden ne çıktıysa, onunla imtihan edilir...Aklından ne geçirdiyse,Hayatından o geçer...Kişinin karşısına çıkan herşey ve herkes, kişinin aynadaki yansımasıdır... Düzeltmesi gereken bir hatası varsa, o hatayı bolca yapan kişiler çıkar karşısına... Çokça suizanda bulunuyorsa, kendisi de aynı duruma maruz kalır... Çokça vurup kırıyorsa, ya kendisi gibi insanlar çıkar karşısına.. ya da aşırı mazlumlar çıkar ki, kişi hatasını görsün... Cimrinin karşısına ya ondan daha cimrisi yada çok eli açık çıkar.. hem zıttı hem birebir aynısı çıkar kişinin karşısına ki, kişi hatasını görsün.. kendini düzeltsin.. karşımıza çıkan herkes ve her şey bizim yansımamızdır...
insan her köşebaşında kendisine toslar aslında..Bunu görür ve hatasını farkederse, kendisine selam verip, hatalarına dsir iki kelam ederse ve nasihat ederse, kurtulur..Aksi halde aynalara vurur durur...