Halil Manap Şiirleri

insanlığın tarihi aşkına Oralarda biraz dur!
22

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Şanlıurfa-Suruç
Ben kendim Kır ikliminde dogmuşum Anadolu kokar her yanım acılar ve sevinçler... paramparça tenimde daha henüz erken yaşamımın oldugunu belirtmeye tüm insanlarımın aşkıyla var oldum ve yok olacagım gun beni tanıyın yok olacağım gün ey sevgili halkım saygılarımla....Şairyürek





GÜLÜMSERSİN
Işık olur yıldızlar koynumda
Binlerce yüzbinlerce yıldız
Öyküsünü dinlerim
Beynimin karmaşık labirentinde
Mavi zambakların ulaşılmaz hayalleri
Hafif aşklar gibi ...

Halil Manap

beyniniz bir çamur çöplüğü
güzellik adına
inşa edilen hiç bir şey yok
köhnemiş barakalar dışında

altın tepsilerde sunulmasını düşlediğiniz

Devamını Oku
Halil Manap

haykırıyorum
çığlıklarım rüzgarı okşuyor
seni seviyorum duyuyor musun

gök denizi gözlerine
şarkılarla dudaklarım mırıldanıyor

Devamını Oku
Halil Manap

Sabah uyanırsın
Uyur uyanık bir halde
Saçların dağınık bir iklimde
Aşka susamış tenin
Mutlu bir geceyi özlüyor gibi
Tedirgin...

Devamını Oku
Halil Manap

Ağlamasana çocuk
Yüreğimi dağlamasana
Bak sana gülümsüyorum
Güvercin güzelliği saçların sarıca
Halkların en ritmik ezgileri kanımca
Ezgilerle pişeceksin çocuk

Devamını Oku
Halil Manap

ben mezopotamya
sen hitit ve frigya
o lidya ya sümer
hepinizi aldım sırtıma
yunusun sevdasıyla
geldim anadoluya

Devamını Oku
Halil Manap

.....
Bir ateş parçasıydı
gizlerde gidip gelen şey.
Nerden geldiği bilinmeyen sonsuzdu
İnorganik organik diye ayrılan,
değişimle döllenen, insandım.

Devamını Oku
Halil Manap

….tanıksam!
bu coğrafyanın kimliksiz gülüşlerine
çocukların atlı karınca düşlerine
sevgililerin hayalperest öpüşmelerine
sessizlikle örülen çığlıkların donuk gözlerine
ve kardeşliğin kahreden küfrüne

Devamını Oku
Halil Manap

Bir kadın teninin ayrıntılarında gibi
Gizlenmiş notaları arıyor ellerim
Ve toprağın çatlayan dudaklarında
İmge imge yeşeren bir orman
Sanki tanrısal bir çoşkudur
Yüreğimden kopup gelen

Devamını Oku