Bir eylül dalında
İki kuru yaprağız karakışa gebe
Ne sert rüzgâra kanmışım
Ne yağmura aldanmışım
Menzil, bir kuru gövdede yaşamaksa
Sonuna kadar varmışım
Sonuna kadar var mışım...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Güzel ve anlamlı...
Eylül işte bu duygularla geliyor yaşamımıza.
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta