Bir eylül dalında
İki kuru yaprağız karakışa gebe
Ne sert rüzgâra kanmışım
Ne yağmura aldanmışım
Menzil, bir kuru gövdede yaşamaksa
Sonuna kadar varmışım
Sonuna kadar var mışım...
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Güzel ve anlamlı...
Eylül işte bu duygularla geliyor yaşamımıza.
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta