vuslatı bekleyen bülbül olmuşum bir bakışına
bir nehir gibi ardını kovalayan nehir olmuşum senin ardında
gönlüm öylesine yangın öylesine vurgunki unuttuğum adına
gelde gör yıldızlar kadar uzak olmanın ne demek olduğunu
kimseye boyun eğmedim bu dünyada
bir allah birde sensin hülyalarımda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta