Kimi zaman ben bile anlamam, kalemimin dilinden.
Beyaz kağıtlara değilde, yalçın kayalara çarpan dalgalar gibidir sesi,
Ayağımın altından kayar yeryüzü, sıkıca tutunduğum umudum,
Sözlerim kadar var olduğum bir dünyanın gökyüzünden salındığım,
Nedense kırmızı? yada da kan kızılı? damlalar kıran soğuk mat kayalıklar,
Ben, sade bir sukutun gölgesinde korkumla pusarım…
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta