Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Çok güzel tebrikler.
Çalışman çok güzel. Anlamlı..
Ancak şiiri, sen ve o'dan ziyade...
Ben'li ele al..
Gördüklerim
Hiç bir zaman bildiklerim değildir.
Gibi. O zaman, insan kendine yönelir. Kendisini olması gerekenlerle var eden insan, daha güzel bir yola koyulur.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta