Zelda eşeliyor ruhun geceyi
Uyumsuz bir kafiye gibi
Tanımla gökyüzünde yıldızını
İşçinin kalbindeki terden
Bahset!
Kimse bilmesin,
Yontuğun kalbindeki sesini
Bir kış koparır çiçekleri
Zelda kirpiklerin suya batmasın
Şekilli bulutları okşa
Bakışını kaçırma bahardan
Kışın, sırtına dönenlerden
Üşümen, unutulan gülüşlerden
Sızın çalınan ruhundan
Zelda sil gözyaşını
Tepinmesin kağıtlar içinde
Sen yaz!
Güneş kaçmasın içinden
Yine de yaz!
Tüllerin ardından bak
Dudağından çıkmasın sendeki
Yastığının altına koy kendini
Kimse çalmasın senden seni…
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 11:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Scott, kitaplarında eşi Zelda’nın günlüklerinden/sözlerinden ilham aldı aslında bu beni çok etkiledi.. Scott aslında izin almadan kullandı Zelda'nın yazdıklarını...Bir tür hırsızlık gibi...




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!