Kemal Karapıçak 2 Şiirleri - Şair Kemal ...

AÇ
Ne olur bir kerecik gül yüzün aç.
Bak,muhtaç gönlüm sana ne kadar aç.

AÇ GÖZLÜLÜK

Kalıp ile adam, adam olmaz,
İçi boş çuval ayakta durmaz,
Dibi delikse ne yapsan dolmaz,
Gönlü boş olanın gözü doymaz.

ACI İTİRAF
Vahim teşhis;acı itiraf:
Günümüz dünyası çok tuhaf.
Gücün etrafında yapılırken tavaf.
Zulmün örsünde dövülür insaf.
Hak,hakikat zincirini kırmış,

ADIM

Benlik batsın,batsın yere;ünüm,şanım ve adım.

Yeter ki Allah'a götürsün attığım her adım.

ADIM ARI

Adım: Arı,bal yaparım.
Dolaşırım çiçek çiçek.
İnsan benden ibret alsın Çalışırım ölene dek.

AFFET ALLAH'IM
Günahlarım yüktür bana,
Pişman oldum yana yana.
Sığındım rahmet kapına,
Affet beni de Allah'ım.

AĞAÇ
Elimde kalem, deftersin.
Dizde derman, gözde fersin
Sıcaklarda serin yersin
Bana da gölge ver ağaç.

AĞLA KALEM
Anla beni; kalem anla
Ben çağlayayım sen ağla
Gözyaşımız kanlı damla
Ben çağlayayım, sen ağla…

AĞLAYAMAMAK

Ne mutlu ağlayan bir çift gözü olanlara,
Kirpiğiyle serpe serpe yüzün yuyanlara,
Derdini düğümleyip deryaya salanlara,
Ağlamak güzeldir,hoştur.Ya ağlayamamak?

KİMSESİN

Düşmeye gör dara,göremezsin etrafta kimseni.
Sor kendine,sahibin kim, ve sahiplenen kim, seni?

Kimsesizin kimsesi var,alma âhını kimsenin.