Bilgenin Biri Şiiri - Kasım Kobakçı

Hakkı ezer de geçer tam tepesinden,
Ezmedim der sıyrılır pişkinin biri.
Mazlum ağlar da düşer öz nefesinden,
Duymadım der sağırdır zalimin biri.
*
Postu serer de yatar baş köşesinden,
Bilgeyim der ders verir cahilin biri.
Kuru sıkı da atar boş kesesinden,
Kurtardım der övünür korkağın biri.
*
Malı çalar da yutar en irisinden,
Çalmadım der yeminler yüzsüzün biri.
Cebi dolar da taşar el derisinden,
Şükredin der öğütler arsızın biri.
*
Maske takar da güler sahte yüzünden,
Sadığım der aldatır kalleşin biri.
Kuyu kazar da vurur dostu özünden,
Yapmadım der ağlaşır hainin biri.
*
Sözü büker de satar tam tersinden,
Doğruyum der haykırır yalancının biri.
Gözü döner de bakar kin kafesinden,
Barışçıyım der vurur gaddarın biri.
*
Zehir saçar da vurur dil kalesinden,
Sövmedim der kıvırır kem gözün biri.
Fitne yayar da güler şer tepesinden,
Suçsuzum der aklanır sinsinin biri.
*
Aklı çeler de bağlar kör gecesinden,
Rehberim der sürükler sapkının biri.
Yolu keser de soyar dar cephesinden,
Yolcuydum der gizlenir haydudun biri.
*
Tahta çıkar da bakar sır kulesinden,
Halktanım der böbürlenir kibirlinin biri.
Yasa yazar da bozar kendi sesinden,
Adilim der hükmeder zorbanın biri.
*
Ozan görür de yazar can kafesinden,
Susmam ki der haykırır dertlinin biri.
Uyan artık da kurtul el gölgesinden,
Yoksa yutar der gider bilgenin biri.