Gece yine sensiz çöktü odama…
Camın önünde oturup uzakları izliyorum.
Belki senin şehrinde yağmur yağıyordur şimdi,
Belki sen de benim gibi
Bir şarkının içinde kaybolmuşsundur.
Gelirsin diye çok bekledim…
Her kapı sesinde sana koştum,
Her telefonda kalbim hızla çarptı.
Belki ararsın dedim,
Belki bir gece ansızın çıkıp gelirsin…
Ama sen gelmedin.
Gel sevdiğim…
Beni sensiz bırakma.
Bu dünya sensiz çok karanlık,
Bu kalp sensiz çok yarım.
Bir akşam gibi çöküyor içime yokluğun,
“Gel tut elimi…”
unutalım tüm acıları…
Bu dünya yeterince yordu bizi,
biraz da birbirimizin omzunda dinlenelim.
Seninle kaçalım sevgilim,
Çekip gidecek kadar kötü müydük?
Bir veda cümlesine sığacak kadar değersiz miydik?
Hani sonsuza kadar sürecekti sevgimiz,
Hani ellerin ellerimde yaşlanacaktı…
Ne oldu da bir anda yabancı oldun bana?
Yalvarıp kal demem, git güle güle
Bir ömür yetti zaten içimdeki çile
Ne sen eski sensin ne ben o delice seven
Kırıldı içimdeki bütün hevesler yine
Geceler şahidim, nasıl sustuğuma
Git içimden…
Her şeyimden git artık
Adının yankısı bile canımı yakıyor
Bir zamanlar cennet bildiğim gözlerin
Şimdi en derin yarama dönüşüyor…
Sana Gitme desem de gidiceksin biliyorum.
Çünkü insan birkere kafaya koydumu gitmeyi.
Hiç kimse tutamaz hiç bir söz yetmez.
Ama gitmesen olmazmı ? kalsan olmazmı ?.
Gözlerine asılı kaldım ey yar,
Bir bakışın yetti ömrümü susturmaya.
Şimdi çıksan karşıma ansızın,
Hiç bırakmadan sarılsam sana…
Kırılsa içimde biriken bütün özlem,
Dağılsa yıllardır büyüttüğüm hasretin ayazı.
Şiirlerimin her mısrasında
Varlığınla renk kattın ömrüme
Bir sen düştün kalbime usulca
Bir bahar gibi en karanlık geceme
Adını yazınca güzelleşti cümleler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!