Yalvarıp kal demem, git güle güle
Bir ömür yetti zaten içimdeki çile
Ne sen eski sensin ne ben o delice seven
Kırıldı içimdeki bütün hevesler yine
Geceler şahidim, nasıl sustuğuma
Adını anıp da nasıl yandığıma
Bir zaman gözlerin cennetti bana
Şimdi bakamıyorum yıldızlara bile
Git…
Ardından koşacak hâlim de yok artık
Yorgunum sevgilim, biraz da kırgınım
Sen giderken içimde bir şehir yıkıldı
Ben enkaz altında seni sakladım
Yalvarıp kal demem, git güle güle
Bir dua gibi düşersin belki geceme
Ama dönsen bile eskisi olmaz
Çünkü bazı aşklar ölür sessizce…
Bir türkü bıraktın dudağımın ucuna
Her dizesi ağır gelir dokununca
Sen mutlu ol diye sustum yıllarca
Kendimi harcadım seni koruyunca
Şimdi yollar senin, yalnızlık benim
Ne bahar kaldı içimde ne de serinlik
Adını kalbimden söküp atamadım
Ama gururum izin vermedi “kal” demeye…
09 07 2004
Yazan Bilal Dülek
Kayıt Tarihi : 20.05.2026 00:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!