İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Sevdanın kınından ismin çıktı
Gözlerin kadar keskin
Yokluğun kadar acı
Koyultuyor gözyaşları
Peltek kirpik uçlarımı
Ekabir acılara yenik
Yalnız kalışlarımı...
Şu an anımsadığım
Asırlarcaki bekleyiş
Ve zafer çığlıklarım
Meğer özlemler boyumu aşmış
Sensiz minnacık kalakalmışışım!
Yazılmışken bi mavi sevda, tinine-tenine
Kurarım seni,benime:)))
06/01/2006 (17.05)
Sevgili şairim,yarım kalmış bir şiiri tamamlamak istedim senin dizelerinle....
Gölgelerin oynaştığı sokak lambasının altında,sessiz bir bekleyişten ibaretmiş yaşam.
Bir armağandır sevgi,tırnaklarında acı birikmiş bir yaşama sunulan:)))
Yaşama inadına BIKMADAN /tutunmuş/tutunan/tutunacak olan sıcacık yüreğine sağlık....
Tebrikler,her daim dua ve muhabbetle:)))
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta