Yanarım bi-sefa aşkına.
Sözde toprak, özde insan; bi-vefa aşkına.
İhânet şeref oldu, hâin padişah.
Sadıklar sersefil, sorgulanır neslişah.
Kolumda kelepçe, yüzümde kasvet!
Kara bulut gibi çöker içime hasret.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta