Satırların boşluğunu hicranla dolduruyorum,
Çilek bahçeleri arasında uzanmışım masivayı izliyorum.
Karanlığın ve yalnızlığın şefkati sarıyor bedenimi,
Tutkularım en ızdıraplı prangalarımı dağlıyor.
Ey çehremi aklımı ve benliğimi yakan yitik
Bulunmaz mısın ve ben gibi bir Veysel’e verilmez misin emanet?
Şayet aşkın tohumu
Düşmüşse gönlüne
Suyunu esirgeme
Aşkın hakkını yeme
Pişman olursun ömrünce
Devamını Oku
Düşmüşse gönlüne
Suyunu esirgeme
Aşkın hakkını yeme
Pişman olursun ömrünce




Kutlarım çok güzel tesbit.
Gönlüne sağlık.
Selamlar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta