Gözlerim bilinmez sırrı arar
Sessiz çığlıklarlarımı elbet bir duyan var
Bir sancağı kandan başka ne sarar?
Altında nice erler biz var olalım diye yatar
Biz faniler arasında bir rüzgar dolanır.
Ah seni kimlere anlatmalı,
Kimlerden dinlemeli saçlarını,
Boğazdan geçen gemilere sormalı,
Gözlerinin maviliğini ancak onlar anlamalı,
Denizlere saklamalı bu sevdayı,
Öyle ıssızım öyle yalnızım ki bu şehirde.
Her sabah hüzünle uyanıyorum yeni bir güne.
Yine aynı yollar yine aynı insanlar.
Bir karamsarlık var sanki hepsinin yüzlerinde.
Günlerim, aylarım ve dahi yaşayacağım yıllarım.
Ben ömrümün yarısını bu günlere adadım.
Geceden farklı değil, aydınlanmıyor sabahlarım.
Sanki ben bile bana büsbütün yabancıyım.
Her köşe başı bana yabancı, her sokak bana uzak.
Bir ömür geçer mi böyle, içimde binbir tuzak?
Bu şehrin göğü başka, yıldızları bile soğuk.
Ben mi yanlış yerdeyim yoksa dünyam mı bozuk?
Binlerce insan geçer, kimse bilmez adımı.
Bir yabancıya sakladım içimdeki feryadımı.
Herkesin bir işi var, herkesin bir telaşı.
Bense kaybetmiş gibiyim içimdeki savaşı.
Kendine aşina bir yüz arar bu yorgun gönlüm.
Her akşam gurbet olur başımı koyduğum yastığım.
Ne kadar uzaklaşsam da içimde dönüp durur,
Tanıdık bir şarkı memleketime hasret kaldığım.
Gözlerimin önünden geçiyor tüm İstanbul,
Gezdiğim sokaklarda yağmur sesi,
Gözlerim yollarda arıyorum tek bir insan gölgesi,
Yanlızlığım ezelden, ve olacak ebedi.
Aydınlık tek bir köşe başı dahi kalmamış,
Her gün dualarımda döktüğüm gözyaşlarıma mı anlatayım seni ne çok sevdiğimi?
İsmin geçince dalganan sevda denizime mi?
Gözlerimiz birleşmişken içimde yanan ateşe mi atayım bendimi?
Yoksa seni görme umuduyla çıktığım yollara mı sorayım?
Sadece sıradan biri diyorlar ya senin için,
Ne büyük bir günahtır, ey gönül!
Bakmaya kıyamadığın gözlerde kendi hicranını görmek.
Ne büyük bir beladır, ey sevda!
Dokunmaya korktuğun ellerin bir başka duaya açıldığını bilmek.
Bu nasıl bir imtihan?
Nisan, en sevdiğimdir 12 çocuğumdan,
Baharın müjdesi ve soğuk azaldığından,
Gördün mü hiç onda yarprak döken ağaç?
İnsan nasıl vazgeçer biricik çocuğundan?
Aslında bırakmazdın bilseydin onda ki yelleri,
Hiç bekleme yerinde
O tren gelmeyecek artık
Güneş batıdan doğar
Arabistan'a kar yağar
Sevda bir kuş olup uçar
O tren bir daha geçmeyecek artık
Bir gece ansızın kapımda belirsen,
Kimseye görünmeden içeri girsen,
Merdivenler sırrımıza ortak olsa,
Sesin doğsa gecenin siyah saçlarına.
Yalnızca iki divâne kalsa sokakta,
Onlarca şiir yazdım.
Yüzlerce şarkı dinledim
Aşkı anlatan romanlar okudum.
Hiçbirinin anlamı sana yazdığım,
İçinde sen geçen hiçbir dizeye benzemiyor




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!